کد خبر: 5986

تاریخ انتشار: 1395-10-04 - 15:27

نسخه چاپی | دسته بندی: فرهنگی / فرهنگ و مدیریت فرهنگی / سازمان های فرهنگی / فضای مجازی / رسانه مطبوعات / آسیب ها / سیاسی اجتماعی / مطالب دیگران- سیاسی
+1
بازدیدها: 1 104

حفظ اعتبار رسانه ملی

حجت الاسلام والمسلمین مسیح مهاجری در سرمقاله روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: […]

اظهارنظر درباره رسانه ملی در روزها و هفته‌های اخیر افزایش یافته و گلایه‌ها و اعتراض‌های چند نفر از وزرا و اعضاء هیات دولت آن را به اوج رسانده است. قبلاً رئیس‌جمهور روحانی نیز با بکار بردن تعبیر «رسانه میلی» اعتراض خود را نشان داده بود. فعالان سیاسی، نخبگان و عموم مردم نیز نقدهائی به عملکرد رادیو تلویزیون دارند و در مجموع می‌توان گفت اکنون انتقاد از رسانه ملی یکی از موضوعات روز است.
واقعیت این است که رسانه ملی کشورمان را نه می‌توان یکسره مثبت دانست و نه یکسره منفی. عملکرد رادیو و تلویزیون در بخش‌های غیرسیاسی در بسیاری موارد ستودنی، اثرگذار و مفید است. فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی مفید که از تلویزیون پخش می‌شوند کم نیستند. برنامه‌های فرهنگی، گزارش‌های اجتماعی، مستندهای آگاهی بخش، روشنگری‌هائی که در مورد شرایط منطقه به ویژه جنایات نظام سلطه صورت می‌گیرد و مطالبی که آموزش‌های مربوط به حفظ سلامتی محسوب می‌شوند، همگی نقاط قوت رسانه ملی هستند. افراد زحمتکش، دلسوز و اهل تحقیق در رادیو و تلویزیون، خدمات قابل تحسینی به جامعه ارائه می‌دهند که باید قدر آنها شناخته و دانسته شود و به خاطر همین نقاط قوت، همه باید در هنگام اظهارنظر با جامع نگری و توجه به همه جوانب سخن بگوئیم و بنویسیم و از قضاوت‌های یکطرفه پرهیز نمائیم.
در کنار این همه نقاط قوت که رسانه ملی دارد، ضعف‌هائی نیز وجود دارندکه اگر به آنها توجه نشود و برای برطرف کردن آنها اقدامی صورت نگیرد، آن زحمات و تلاش‌های دلسوزانه کم رنگ وکم اثر می‌شود و خسران بزرگ‌تر این است که این رسانه عظیم اعتبار خود را از دست می‌دهد. همه ما موظفیم در جهت بالا بردن اعتبار رسانه ملی تلاش کنیم و اعتبار آن را اعتبار کشور و ملت و نظام بدانیم و برای تبدیل کردن نقاط ضعف آن به نقاط قوت بکوشیم. این وظیفه و مسئولیت را بیش از همه خود مسئولان رسانه ملی باید احساس کنند.
قبل از هر چیز، مسئولان رسانه ملی باید این واقعیت را بپذیرند که اکنون برخلاف گذشته، رسانه ملی یک ابررسانه بی‌رقیب نیست. وجود فضای مجازی که هر روز متنوع‌تر و گسترده‌تر می‌شود، اثرگذاری رادیو تلویزیون را بشدت کاهش داده است. درست به همین دلیل است که رسانه ملی باید درصدد بالا بردن اعتبار خود باشد تا بتواند در عرصه رقابتی شدیدی که درگیر آنست، خود را تثبیت کند. متاسفانه چنین تلاشی در رسانه ملی وجود ندارد و این نگرانی کاملاً احساس می شود که این رسانه اثرگذاری خود را از دست بدهد و مردم برای به دست آوردن اخبار و اطلاعات مورد نیاز خود به فضای مجازی و سایر رسانه‌ها روی بیاورند و یا حتی سخن از ضرورت شکسته شدن انحصار این رسانه بگویند.
واقعیت دیگری که باید مسئولان رسانه ملی به آن توجه کنند این است که این رسانه متعلق به یک جناح و یک گروه نیست بلکه به عموم مردم تعلق دارد و باید در مسائل سیاسی اختلافی بی‌طرف باشد. مفهوم بی‌طرفی این نیست که رادیو تلویزیون در برابر نظام سلطه موضع نداشته باشد یا جنایت‌ها و دخالت‌های بیگانگان در منطقه و جهان را نادیده بگیرد و یا از کنار مفاسد سیاسی و فرهنگی و اقتصادی داخل کشور بی‌تفاوت عبور کند. اینها از وظایف ذاتی رسانه‌ها هستند و هیچ رسانه‌ای نمی‌تواند خود را رسانه بداند و در عین حال در برابر این امور حساس نباشد چه رسد به رسانه ملی. منظور از بی‌طرفی این است که رسانه ملی وارد دعواهای جناحی و حزبی نشود و اگر وارد مسائل اختلافی می‌شود بطور مساوی نظر دو طرف را منتشر کند، عینک بدبینی نسبت به یک جمع و جناح و گروه را کنار بگذارد و کارگزار این یا آن جناح سیاسی نباشد. اینکه رسانه ملی برای یک دولت خاصه خرجی کند و تمام عملکردهایش را مثبت و مفید جلوه دهد و آمارهای دروغش را وحی منزل بداند ولی نوبت دولت بعدی که می‌شود همه چیز را سیاه جلوه دهد و آمارهایش را زیر سئوال ببرد و تلاش کند آن را ناکارآمد معرفی نماید، از نگاه مردم هیچ معنائی غیر از جناحی عمل کردن ندارد و «رسانه میلی» که در تعبیر رئیس‌جمهور روحانی آمده بود یعنی همین.
هدف