شیوه های « صدامی» در برخورد با تیم هسته ای

صدام حسین، دیکتاتور سابق عراق دو پسر به نام های «عدي» و «قصي» که دراقدامات نابه هنجار بسیاری انجام می دادند. یکی از مهمترین جرائم و اتهامات وارده به «عدي» اين بود كه او وقتی رئيس كميته المپيك عراق بود، دست به شكنجه و زنداني کردن ورزشكاران بازنده می زد و به عمد با چوب خيزران فوتباليست ها را ترکه و آنها را با الفاظی همچون "سگ" و "ميمون" مورد خطاب قرار می داد.

 او بازيكنان فوتبال را پس از هربار شكست در مسابقات مجبور مي كرد تا با توپ بتونی فوتبال بازي كنند. او همچنين پس از شكست تيم عراق در مسابقات انتخابي جام جهاني، دستور داد که موي تمام بازيكنان را زده و آنها را کچل کنند و پس از شكست 4-1 تيم عراق در برابر ژاپن در جام ملت های آسیا در سال 2000 لبنان آنها را مجبور به فرو رفتن در كانال هاي فاضلاب کرد. عدی، «هاشم حسن»، دروازه بان و « قحطان شاطر» را تنبیه کرد و دستور داد آنها را سه روز شلاق بزنند.

مشابه چنين اقداماتی از سوی فرزندان سرهنگ معمر قذافي، از جمله « الساعدي» نیز رخ داده است. گفته شده كه الساعدي در پي اظهار نظر "بشیر الرياني"، ستاره فوتبال لیبی كه گفته بود، الساعدي استعداد بازيگری فوتبال را ندارد، او را آنقدر شكنجه کرد كه جان خود را از دست داد.

چنین تهدید هایی همواره در طول تاریخ از سوی دیکتاتورها یا وابستگان به آن ها نسبت به ورزشکاران یا کسانی که از طرف کشورشان مامور به انجام کاری بودند انجام می گرفت.

متاسفانه امروز در کشور ما نیز عده ای با الگوگیری از این رویه تهدید و ارعاب، تلاش دارند تا با مشروع نشان دادن تهدیدات خود، تیم مذاکره کننده هسته ای را که از سوی مقام معظم رهبری به « فرزندان انقلاب» خطاب شدند قبل از اجرای توافق وین، بازنده و مقصر اصلی بنامند.

برای مثال، اخیرا یکی از سخنرانان مشهور در جدیدترین سخنرانی و در جمع دانشجویان رفسنجان، برجام و ظریف را هدف آماج حملات قرار داده و گفت: امیدواریم این برجام به نتیجه برسد اما اگر نشود، این دوستانی که این خنده‌های دیپلماتیک را می‌زنند آن موقع آن‌ها می‌دانند و ما! چون که ما نمی‌نشینیم که قاسم سلیمانی و حسین همدانی و یک عده آدم دیگر بروند خونشان را در سرزمین‌های دیگر برای امنیت این کشور بدهند، بعد این دوستان بگویند حالا نشد!

از سوی دیگر نماینده تهدید کننده علی اکبر صالحی در جلسه بررسی کلیات طرح برجام نیز در بیانیه روز بعد خود نسبت به واکنش های رسانه ای به تهدیدش اظهار داشت: در روز یکشنبه به ‌صورت خصوصی که بعداً آقای امیرآبادی نیز حضور پیدا کردند، گفتم آقای ظریف و آقای صالحی! اگر به خاطر برجام که البته دعا می‌کنم چنین خبری نشود، اسرائیل ایران را تهدید به بمب اتم کرد، یا آمریکا به ایران موشک زد، مردم شما را محاکمه خواهند کرد و اگر من کاره‌ای بودم آقای صالحی را محکوم می‌کنم که سیمان‌هایی که در قلب رآکتور اراک ریخته، بیرون آوَرَد و خودش را داخل رآکتور کرده و سیمان به اطرافش تزریق کند... البته با این شرایطی که عرض کردم، حتماً امت متدیّن و کسانی که برای ساختن رآکتور اراک زحمت کشیده‌اند و با تسامح و تساهل آقایان این قلب تپنده محکوم به پُر شدن با بتن شد، این مجازات را با جرم متناسب می‌دانند.

افرادی که این روزها رویه های اینگونه را با شعار دلواپسی برای منافع ملی دنبال می کنند باید پاسخگوی سکوت و حمایت های نادرست خود از اقداماتی که در شکل گیری تحریم ها و صدور قطعنامه ها بی تاثیر نبود، باشند. باید پاسخ دهند که اگر تحریم و قطعنامه بد است، چرا عدم لغو آن ها در دوره های گذشته مذاکرات زشت و نادرست نبود و قدمی برای لغو آن ها برداشته نشد.

از سوی دیگر دیپلمات هایی در سطح وزرای خارجه و معاونینش را نمی توان با جاسوس یا کسانی که به وطن خود خیانت می کنند مقایسه کرد. تعریف کار دیپلماسی یعنی پیش بردن مسائل با سایر کشورها تحت لوای مذاکره و چانه زنی. هیچ وقت نباید از یک دیپلمات که مامور به کاری شده است انتظار داشت که مانند یک فرمانده نظامی رفتار کند. همانطور که از یک فوتبالیست نیز نباید چنین انتظاری داشت.

سخنانی مانند آنچه دلواپسان این روزها و پس از سرخوردگی ناشی از تصویب طرح برجام در مجلس و شورای نگهبان دچارش شده اند، شاید به نظر طبیعی بیاید، اما تجربه نشان داده قائل بودن این افراد به حقوق و اعمالی که خود برای خود وضع کرده و مشروعیتش را صادر می کنند، کشور را دچار زحمت کرده است.

آیا منصفانه است افرادی که شبانه روز برای برداشتن گامی رو به جلو جهت رفع موضوع هسته ای ایران که مهمترین و کاربردی ترین ابزار دست صهیونیست ها برای صدمه زدن به این کشور محسوب می شد، تلاش می کنند را در حین انجام ماموریت چنین تهدید کرد؟ به راستی مردم و افکارعمومی که به گفته بزرگان کشور ولی نعمتان اصلی نظام هستند، این شیوه برخورد را می پذیرند؟ آیا رهبر معظم انقلاب اسلامی در کنار تذکرات و راهنماییهایشان برای مدیران اجرایی و به خصوص تیم هسته ای، این شیوه را می پسندند؟ چطور می توان مدعی ولایتمداری بود و اینگونه از ولی پیشی گرفت؟

19دی