کد خبر: 207

تاریخ انتشار: 1394-07-16 - 23:36

نسخه چاپی | دسته بندی: /
0
بازدیدها: 1 712

نزول سوره انسان تهنیت خداوند به پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم

روز 24 ذیحجه روز نزول سوره انسان و تهنیت خداوند به پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم برای داشتن چنین اهل بیتی خداوند از آیه 5 به بعد سوره انسان این جریان را بیان می فرماید:  ان الابرار...  و يطعمون […]

روز 24 ذیحجه روز نزول سوره انسان و تهنیت خداوند به پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم برای داشتن چنین اهل بیتی

خداوند از آیه 5 به بعد سوره انسان این جریان را بیان می فرماید:

 ان الابرار...  و يطعمون الطعام على حبه مسكينا و يتيما و اسيرا. انما نطعمكم لوجه اللّه لا نريد منكم جزاء و لا شكورا

و نيكوكاران عالم (كه حضرت على و فاطمه و حسن و حسين (عليهماالسلم)... و بر دوستى خدا به فقير و اسير و طفل يتيم طعام مى دهند .و (گويند) ما فقط براى رضاى خدا به شما طعام مى دهيم و از شما هيچ پاداش و سپاسى هم نمى طلبيم

شان نزول آیه در بیان علامه طباطبایی در تفسیر المیزان :

 در تفسير كشاف است كه از ابن عباس روايت آمده كه حسن و حسين بيمار شدند، و رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم) با جمعى از صحابه از ايشان عيادت كرد، مردم به على (عليه السلام) گفتند چه خوب است براى بهبودى فرزندت - فرزندانت - نذرى كنى، على و فاطمه، و فضه كنيز آن دو نذر كردند كه اگر كودكان بهبودى يافتند سه روز روزه بدارند، بچه ها بهبودى يافتند، و اثرى از آن كسالت باقى نماند.

بعد از بهبودى كودكان، على از شمعون خيبرى يهودى سه من قرص جو قرض كرد، و فاطمه يك من آن را دستاس، و سپس خمير كرد، و پنج قرص نان به عدد افراد خانواده پخت، و سهم هر كسى را جلوش گذاشت تا افطار كنند، در همين بين سائلى (به در خانه آمده ) گفت :

سلام بر شما اهل بيت محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم ، من مسكينى از مساكين مسلمينم، مرا طعام دهيد كه خدا شما را از مائده هاى بهشتى طعام دهد، خاندان پيامبر آن سائل را بر خود مقدم شمرده، افطار خود را به او دادند، و آن شب را جز آب چيزى نخوردند،

 و شكم گرسنه دوباره نيت روزه كردند، هنگام افطار روز دوم طعام را پيش روى خود نهادند تا افطار كنند، يتيمى بر در سراى ايستاد، آن شب هم يتيم را بر خود مقدم

و در شب سوم اسيرى آمد، و همان عمل را با او كردند.

صبح روز چهارم كه شد على دست حسن و حسين را گرفت، و نزد رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم آمدند، پيامبر اكرم وقتى بچه ها را ديد كه چون جوجه ضعيف از شدت گرسنگى مى لرزند، فرمود:

چقدر بر من دشوار مى آيد كه من شما را به چنين حالى ببينم، آنگاه با على و كودكان به طرف فاطمه رفت، و او را در محراب خود يافت، و ديد كه شكمش از گرسنگى به دنده هاى پشت چسبيده (در نسخه اى ديگر آمده كه شكمش به پشتش چسبيده )، و چشمهايش گود افتاده از مشاهده اين حال ناراحت شد، در همين بين جبرئيل نازل شد، و عرضه داشت :

 اين سوره را بگير، خدا تو را در داشتن چنين اهل بيتى تهنيت مى گويد، آنگاه سوره را قرائت كرد.

در ادامه علامه طباطبایی به سند این روایت از طرق اهل سنت می فرمایند:

 اين روايت به چند طريق از عطاء از ابن عباس نقل شده،

و بحرانى آن را در غايه المرام از ابى المويد موفق بن احمد صاحب كتاب فضائل امير المومنين،

و او به سند خود از مجاهد از ابن عباس نقل كرده،

 و نيز از او به سند ديگرى از ضحاك از ابن عباس نقل كرده.

 و نيز از حموينى صاحب كتاب فرائد السمطين به سند خود از مجاهد از ابن عباس نقل كرده.

و نيز از ثعلبى و او به سند خود از ابى صالح از ابن عباس نقل كرده است.

 و صاحب مجمع البيان از تفسير واحدى روايت كرده.

 

این یادداشت هم زمان در وبلاگ نویسنده در خبرانلاین هم منتشر شده

تگ های مطلب:

مطالب مشابه