کد خبر: 488

تاریخ انتشار: 1393-04-15 - 00:58

نسخه چاپی | دسته بندی: حوزه علمیه / لینکستان (مطالب دیگران) / اخبار کتاب / مطالب دیگران- مسائل و بایسته های کتاب / اخبار و مسائل کتاب
0
بازدیدها: 1 207

سخنی در باره کتابخانه امیرالمؤمنین علیه السلام در نجف/عبدالحسین طالعی

  دوازدهم تیر سالگرد رحلت علامه امینی (1349 شمسی) است. این مناسبت مرا برآن داشت نکاتی دربارۀ آن دانشور بزرگ و آثارش به‌ویژه  کتابخانۀ عمومی مهمی که از یادگارهای ارزشمند اوست بنویسم. این نوشتار، […]

 

دوازدهم تیر سالگرد رحلت علامه امینی (1349 شمسی) است. این مناسبت مرا برآن داشت نکاتی دربارۀ آن دانشور بزرگ و آثارش به‌ویژه  کتابخانۀ عمومی مهمی که از یادگارهای ارزشمند اوست بنویسم. این نوشتار، نتیجۀ چند بار بازدید کتابخانه از نزدیک، گفت و گوهای مکرر با فرزندان آن فقید و مطالعۀ گزارش‌های مکتوب در بارۀ کتابخانه است. اما پیش از اصل بحث ناگزیر از بیان مقدمه هستم.

علامه امینی را غالباً فقط به کتاب «الغدیر» می‌شناسیم. این کتاب ارزشمند، عظمتی دارد که بر تمام زندگی امینی پرتو افکنده است. به‌علاوه همان کتاب نیز به قدر کافی شناخته نشده است، تا آنجا که شماری از اهل تحقیق، آن را یک کتاب مذهبی و مخصوص به یک نزاع فرقه‌ای می‌دانند و به این دلیل خود را بی‌نیاز از آشنایی با آن می‌بینند.

به این گروه عزیزان پیشنهاد می‌کنم که کتاب ارزشمند «حماسه غدیر» نوشته استاد محمد رضا حکیمی (چاپ قم: دلیل ما) را بخوانند تا بدانند این کتاب، یک دانشنامه در باب کتابشناسی، شناخت شخصیت‌ها، نقد متون کلاسیک ادبیات و تاریخ عرب، روش نگارش و نقد، تاریخی ویژه و ابتکاری از دانش شرق، و  دانستنی‌های دیگر است که هیچ کسی در بررسی تاریخ ادبیات و فرهنگ شرق، از رجوع بدان بی‌نیاز نیست.

ضمناً به تازگی فصلنامۀ «سفینه» شماره 38 خود را به علامه امینی اختصاص داده که متن کامل آن از طریق سایت این مجله قابل بازیابی است (نگارنده در تهیه آن همکاری داشته است). یکی از مقالات آن فهرستی است از منابع مربوط به امینی که حدود 260 منبع (کتاب، پایان‌نامه، مقاله و...) را شناسانده است.

باری، این سطور، اشاره‌ای بود به این نکته که گاهی بعضی شخصیت‌های علمی در حجابی از شهرت پوشیده می‌مانند و نه‌تنها شناخت دقیق از آنها  پیگیری نمی‌شود، بلکه احساس نیاز به این شناخت نیز پیدا نمی‌شود.  

به عقیدۀ من، امینی یکی از این شخصیت‌ها است که باید برای بازشناسی او و نوآوریهای او تلاش‌های جدّی انجام شود.

در تکمیل بحث به این نکته اشاره می‌کنم که بر اساس کتابشناسی یادشده، فقط سه پایان‌نامه در باب روش‌شناسی الغدیر یافتیم: یکی از دانشگاه