تحلیل زیباکلام از جشن های دیشب /چه کرده ایم که جوانان ما منتظر بهانه ای هستند

اگر فوتبال بهانه ای بود برای به نمایش گذاشتن احساسات اجتماعی در آن صورت می طلبد که رئیس جمهور جدید خیلی جدی به فکر فرو برود و در همین ابتدای کار از مشاورینشان و سایر مسئولان بپرسند که ما چه کرده ایم که جوانان ما منتظر بهانه ای هستند تا عواطف و احساسات را اینگونه بیرون بریزند؟ و آیا در جوامع دیگر هم اینگونه است؟ و صرف راهیابی به جام جهانی و یا حتی بردن جام جهانی باعث می شود که مردم و بالاخص جوانانشان اینگونه به خیابان ها بیایند؟

صادق زیباکلام، استاد دانشگاه در آرمان نوشت:
 
به نظر می رسد که فوتبال و پیروزی در فوتبال بعضا بهانه ای می شود برای بروز دادن عواطف و احساسات پررنگ سیاسی. آنچه که دیشب اتفاق افتاد قابل پیش بینی بود،هم با توجه به پیروزی آقای حسن روحانی در انتخابات روز جمعه و هم پیروزی بر تیم فوتبال کره جنوبی و راه یافتن به جام جهانی.
 
تا اینجای قضیه شادی و شادمانی ها قابل درک بود اما برخی از شعارهایی که داده می شد، برخی از حرکاتی که توسط مردم بخصوص جوانان صورت می گرفت و اصراری که برای نشان دادن خارج از قاعده و خارج از نرم رفتار کردن از سوی بسیاری از جوانان نشان داده می شد، بد نمی شود و ضرر ندارد که قدری ما را به تامل وادارد و این سوال را برای خودمان مطرح کنیم که آیا به راستی همه آن ابراز احساسات صرفا برای فوتبال بود؟
 
آیا جوانان ما هیچ انگیزه دیگر سیاسی و اجتماعی در سر نداشتند؟ من نمی خواهم اسیر بدبینی و ناامیدی شوم، ولی عقل سلیم به ما می گوید که یک مقداری احتیاط کنیم و ضرر نمی کنیم اگر کمی بدبینانه به داستان شب گذشته نگاه کنیم. ضرر نمی کنیم اگر این تردید، این دغدغه و این وسواس را مطرح کنیم که شاید فوتبال بهانه ای بود برای نشان دادن احساسات سیاسی که مدت هاست پنهان مانده و منتظر بهانه ای و راهی برای بیرون ریختن و نشان دادنش می باشد.
 
خیلی ضرری نمی کنیم اگر تصور ما باطل باشد و آنچه که شب گذشته بود صرفا شادی از راهیابی ایران به جام جهانی بود. چون در آن صورت ما یک تصور و خیال باطل داشته ایم، یک ظن و گمان غلط داشتیم و در عمل معلوم شده که صرفا وهم و گمان و یک بدبینی بیشتر نبوده و در حقیقت آنچه که شب گذشته نشان داده شد صرفا شادی و هیجان جوانان ما برای راهیابی به برزیل بود.
 
اما برای یک لحظه اگر اینگونه نبود و زبانم لال و خدای ناکرده فوتبال بهانه ای بود برای به نمایش گذاشتن احساسات اجتماعی در آن صورت می طلبد که رئیس جمهور جدید خیلی جدی به فکر فرو برود و در همین ابتدای کار از مشاورینشان و سایر مسئولان بپرسند که ما چه کرده ایم که جوانان ما منتظر بهانه ای هستند تا عواطف و احساسات را اینگونه بیرون بریزند؟ و آیا در جوامع دیگر هم اینگونه است؟ و صرف راهیابی به جام جهانی و یا حتی بردن جام جهانی باعث می شود که مردم و بالاخص جوانانشان اینگونه به خیابان ها بیایند؟

منبع:انتخاب