هرکس بگوید تکنوکرات، ضدولایت فقیه است!خودمانی سازی سخنان رهبری و برخورد ظاهرگرایانه/احمد نریمان

کسانی که پس از برهم زدن مجلس سیدحسن خمینی در روز ۱۴ خرداد و بعد از آن مراسم لاریجانی در قم مورد عتاب رهبری قرار گرفتند امروز واژه تکنوکرات و توسعه و مواردی از این دست را بهانه ای برای ضدولایت فقیه خواندن فعالان سیاسی قرار دادند

ظاهرگرائی در مواجه با سخنان و توصیه های رهبری بدترین نوع دفاع و حمایت از سخنان ایشان است. طی چند سال گذشته با راه افتادن موج ظاهرگرائی و بدتر از آن ریاکاری و نفاق، سخنان رهبر انقلاب هم متاثر از همین فضا مورد بی مهری قرار گرفت.

برخی با هدف ماندن در قدرت و برخی دیگر نیز از جهل و برخی هم به سبب تحلیل نادرست از شرایط جامعه، سهمشان از پی گیری فرمایشان رهبری صرفاً به قیل و قال محدود شد. چنین افرادی برای سخنان رهبری، زمان قائلند و بعد از هر سخنرانی، مدتی را داد و فریاد راه می اندازند و بعد هم با سخنرانی دیگر حرفهای گذشته را فراموش کرده و ماموریت جدیدی برای خود قائلند.

این دسته افراد و گروه ها سخنان رهبری را محملی برای رشد و نمو سیاسی می بینند. این نگاه معتقد است جریانی که بیشتر سخنان رهبری را فریاد بزند محق تر است و با خالص سازی، کسانی باید در عرصه سیاسی بماند که بیشتر اهل "دادزدن" باشد.

البته حوادث چند سال گذشته نیز مزید بر این فضا شد تا برخی برای در امان ماندن از برچسب های ناجوانمردانه سیاسی به دام ظاهرگرائی بیافتند. ظاهرگرائی خود منشا بروز و ظهور ریاکاری و خدای ناکرده نفاق است. وقتی فضای کشور آلوده به این پدیده شد، هیچ گفت وگوی صادقانه ای شکل نمی گیرد که تبدیل به گفتمان شود و هر نوع انتقاد متفاوت از فضای سیاسی غالب و رایج سرکوب می شود. در چنین شرایطی افراد ماندگاری خود را در ظاهر سازی می بینند.

ساده ترین روش در حمایت از سخنان رهبری تکرار نمایشی سخنان ایشان و چماق کردن آن بر سر دیگران است. عده ای حیات خود را در این می بینند که هر از گاهی سخنان رهبری را با تفسیر به رای کردن و خودمانی سازی آن، علیه عده دیگر چماق کنند و با این تدبیر به زعم خود، مخالفین و رقبای سیاسی شان را از صحنه خارج سازند.

فارغ از چنین بداخلاقی هائی در فضای سیاسی کشور، این نوع رفتارها بالاترین خیانت به سخنان و توصیه های رهبر انقلاب است. بد دفاع کردن از سخنان رهبری باعث می شود توصیه های ایشان بعد از مدتی به فراموشی سپرده شود. نمونه روشن از این دست سخنان رهبری که دستمایه بهره برداری های سیاسی قرار گرفت و بجای خود بدرستی استفاده نشد، تعابیری مثل "بصیرت" و "عمار" و موارد شبیه به آن است. این دست برخوردها آن قدر زیاد شده است که هرازگاهی رهبری مجبور می شوند، نسبت به برداشت های نادرست و ظاهرگرایانه تذکر دهند.

نمونه آن تذکر ایشان به سران قوا در ماجرا استیضاح وزیر کار و حادثه قم است. آنجا که بعد از نقد رفتار دولتی ها و احمدی نژاد مجبور می شوند صریحا تذکر دهند که "بعد از این حرفها، عده ای راه نیافتند و بقیه را به ضدولایت فقیه متهم سازند."

اخیراً هم رهبری در سخنرانی نوروزی خود از واژه تکنوکرات استفاده کردند و اینطور تعبیر کردند که وقتی درخصوص قطع وابستگی به نفت به برخی مسئولین تذکر دادم عده ای از تکنوکرات ها این مساله را جدی نگرفتند. همین تعبیر رهبری باعث شده است طی چند روز گذشته، برخی بچرخند و بگردند که از این پس هرکس از این تعبیر استفاده و یا به نحوی، تکنوکرات ها را با هرتعریفی تائید کند، مقابل ولایت فقیه نشان دهند.

این گروه پیش از این نیز، تعبیر رهبر انقلاب از "پیشرفت" بجای "توسعه" را بهانه کردند تا هرکس از واژه "توسعه" استفاده کند را به باد انتقاد بگیرند و اینطور وانمود کنند که این کسانی که می گویند توسعه، بوئی از ولایت پذیری نبرده اند.

البته این دست برخوردها موضوع جدیدی نیست و پیش از این هم سابقه داشته است. معمولاً در شرایطی که نقد جدی برای مواجهه با یک گروه سیاسی وجود ندارد، چنین روش هائی بکار گرفته می شوند.

کسانی که پس از برهم زدن مجلس سیدحسن خمینی در روز ۱۴ خرداد و بعد از آن مراسم لاریجانی در قم مورد عتاب رهبری قرار گرفتند امروز واژه تکنوکرات و توسعه و مواردی از این دست را بهانه ای برای ضدولایت فقیه خواندن فعالان سیاسی قرار دادند.

این رفتارها و این بی اخلاقی ها و بی تقوائی های سیاسی خواهد گذشت. رفتار کودکانه همراه با هیجانات ناپخته سیاسی جز قطبی کردن فضای سیاسی کشور دستاورد دیگری ندارد. و مهمتر اینکه در چنین بستری آنچه ذبح می شود سخنان رهبری است که در این نوع رفتارهای ظاهرگرایانه مورد غفلت تاریخی قرار می گیرد.

منبع:الف