ماه مبارک رجب و شعبان ماه های آمادگی برای ضیافت الهی

در حوزه مقدس قم سنت ارزشمندی است که برخی از اساتید روزهای چهارشنبه پس از درس مقداری تذکرات اخلاقی دارند.

شاگردان درس استاد ایت الله جوادی آملی معمولا  از این توشه معنوی هر هفته بهره مندند.

درس تفسیر استاد - که بحمدالله بابرکت ترین درس تفسیر واز اواخر سال1361 تاکنون یک ساعت قبل از اذان ظهر هر روز برقرار است - این لطایف را تقریبا هر روز در اختیار کسانی که توفیق حضور دارند،قرار می دهد.

از ابتدای درس تفسیر ایشان درحوزه قم یعنی پس از پایان عضویت استاد در شورای عالی قضایی و حضور مستمر در حوزه قم، با تفسیر سوره مبارک رعد اغاز  وپس از ان از با بیان مقدمات تفسیر،از ابتدای قران تفسیر را هر روز در ایام درسی داشته اند.اینجانب از ابتدای درس تفسیر ایشان و  تا 12 سال(سال1373)که عهده دار مسئولیت بوستان کتاب شدم،توفیق بهره مندی را داشتم. پس از ان به دلیل تداخل با ساعت اوج کار،از این توفیق محروم شدم.

اما بیش از 5 سال است که در درس فقه استاد شرکت می کنم. تذکرات اخلاقی روزهای چهارشنبه از مغتنم ترین بخش های روزهای درسی حوزه است.

این هفته روز چهارشنبه   90/3/11 که آخرین روز سال تحصیلی بود و مقارن سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی(ره) و حلول ماه مبارک رجب،این بحث اختصاص به اهمیت این ماه داشت:

در ماه مبارک رمضان مومن مهمان خداوند است و به مهمانی او فراخوانده شده است. ادعیه این دو ماه انسان را اماده می کند تا این مهمانی دو طرفه باشد.

رسیدن انسان به مرتبه ذات وهمچنین صفات الهی غیرممکن است.اما درک برخی از فیض های الهی برای موجودات ممکن میسور است.همان فیوضاتی که نفوس مطمئنه به جنت اللقاء دعوت شده اند.یا ایتهاالنفس المطمئنه .... فادخلی جنتی. من کان یرجوا لقاء ربه....و....

چگونه خداوند مهمان انسان می شود؟

خداوند مهمان دل های شکسته است.ان شکستگی دل(انکسار) با بندگی خالص،خشوع وخضوع به درگاه او پدید می اید.گرچه هو معکم اینما کنتم،اما می فرمایدانا عند منکسرت قلوبکم.مومن با حالت بندگی،خضوع وخشوع می تواند او را مهمان دل خود کند.

دعاهای ماه مبارک رجب و شعبان انسان را مستعد و شایسته مهمانداری خدا می کند.

از جمله این ادعیه،دعای هر روز ماه رجب وپس از فرایض است که از امام صادق علیه السلام روایت است که - طبق نقل راوی - حضرت چانه خود را با دست چپ گرفتند و با حرکت سبابه دست راست خود این دعا را خواندند- در حالت فردی مضطر که بخاطر اضطرار ودرماندگی اش، چانه خود را از شدت ناراحتی می گیرد.

یا من ارجوه لکل خیر وامن سخطه عند کل شر.یامن یعطی الکثیر بالقلیل. یامن یعطی من ساله.یامن یعطی من لم یسئله و من لم یعرفه.تحننا منه و رحمه.اعطنی بمسئلتی ایاک جمیع خیرالدنیا والاخره.واصرف عنی بمسئلتی ایاک چمیع شرالدنیا وشرالاخره.فانه غیر منقوص ما اعطیت وزدنی من فضلک یا کریم.یا ذاالجلال والاکرام یا ذا النعماء والجود.یا ذاالمن والطول حرم شیبتی علی النار.

ظاهرا این حالت گرفتن چانه و...در تمام دعا بوده است ونه در بخش اخر ان.

امید ان که توفیق بهره گیری هر بیشتر در این ماه را داشته باشیم.بدون تردید انجام اغلب این موارد که در کتب مربوط امده هیچ منافاتی با فعالیت روزمره ندارد وقابل جمع است.

التزام به ان زمینه حضور ودرک عمیق تر ورود به مبارک رمضان و ورود به مهمانی خدا را فراهم تر خواهد کرد. انشاءالله